نوح آموز1
روشهاي جوان ماندن و سالم زيستن و عمر نوحآسا (قسمت اول)
همه
ميدانيم كه عمر حضرت نوح(ع) بسيار طولاني و نزديك به هزار سال
(950)
بوده است. البته پدران او هم عمري طولاني داشتند مثلاً حضرت آدم 930 سال در زمين
زندگي كرد. پسر او شيث در 912 سالگي مرد. آنوش(پسر شيث) در 905 سالگي از دنيا رفت
و پسر او قينان تا سن 910 سالگي عمر كرد. يارد و متوشاح هم كه از پدربزرگان نوح(ع)
بودند بيش از 900 سال در زمين زيستند. حضرت نوح در سن 500 سالگي صاحب سه پسر به
نامهاي سام، حام و يافث شد.
من فكر ميكنم نوح(ع) خواسته يا به احتمال قويتر ناخواسته،
رژيم غذايي و روشهاي خاصي را اعمال كرده است، چون خداوند هر كاري را از مسير
طبيعي و معقول خودش انجام ميدهد. مثلا،ً به نظرم يكي از عادات غذايي نوح(ع)
استفاده از غلات و سبزيجات، و گوشتهاي سالم بوده است كه همين نكته خودش يكي از
توصيههاي اصلي تغذيه پيشرفته امروزي محسوب ميشود. گواه اين مدعا هم كلامي است كه
خداوند به نوح(ع) ميفرمايد: «بارور و زياد شويد و زمين را پر سازيد. همه حيوانات
و خزندگان زمين، پرندگان هوا و ماهيان دريا از شما خواهند ترسيد، زيرا همه آنها را
زير سلطه شما قرار دادهام و شما ميتوانيد علاوه بر غلات و سبزيجات، از گوشت آنها
نيز براي خوراك استفاده كنيد».
اينطور شد كه اسم اين سلسله از مقالات را «نوح آموز» گذاشتم و
منظورم از آن آموزههايي است كه احتمالاً در زندگي حضرت نوح(ع) وجود داشته است
زيرا او نزديك به هزار سال با قدرت، موفقيت و سلامت زيسته است. ان شاءا...حضرت
نوح(ع) از كار بنده خشنود شود و همه دوستان و دشمنانم و مرا دعا كند.
نظرات مختلفي درباره چگونگي افزايش طول عمر انسان و حفظ جواني
و سلامتي او وجود دارد. يكي از دانشمندان علوم تغذيه و پزشكي معتقد است كه از جمله
علل اصلي بيماريهاي انسان و نتيجتاً تضعيف سيستم ايمني او كه در نهايت به كاهش عمر
انسان منجر ميشود، تجمع ميكروبها و باكتريها در روده بزرگ است. اين دانشمند
برداشتن روده بزرگ را يكي از راههاي افزايش طول عمر انسان ميداند و اين سؤال را
مطرح ميكند كه آيا ميدانيد كلاغها چرا صد سال زندگي ميكنند و سپس جواب ميدهد
چون روده بزرگ ندارند.
با پذيرش نظريه حذف روده بزرگ، خودبخود به ماده غذايي «ماست»
نزديك شدهايم. مادهاي كه به دليل دارا بودن اسيد لاكتيك قادر است باكتريهاي
بيماري زاي روده بزرگ كه عامل بسياري از بيماريها و نارساييهاي جسمي هستند را
نابود كند و بنابراين ميتواند تاثير مستقيمي در افزايش طول عمر بگذارد.
به عنوان گواهي بر اين مدعا ميتوان به طول عمر زياد
روستايياني كه مصرف ماست در ميان آنها فراوان است اشاره كرد. هنگامي كه روش تغذيه
مردم بعضي از مناطق قفقاز و مجارستان كه داراي طول عمر نسبتاً زياد بودند مورد
بررسي قرار گرفت، دانشمندان متوجه شدند كه ماست يكي از اجزاي اصلي و عمده جيره
غذايي اين افراد است. يكي از دانشمندان معروف ديگر تاكيد زيادي بر پياز دارد. پياز
به عنوان عاملي براي افزايش طول عمر. شايد اين تاكيد با خاصيت ضد عفوني كننده شديد
پياز يا دارا بودن «دي ان اي» مرتبط باشد.
دكتر الكس كارل، طول عمر انسان را با ميزان سم زدايي از بدن
مرتبط ميدانست و معتقد بود اگر سمومي كه در بدن انسان توليد و ذخيره ميشوند،
بلافاصله از بدن خارج شوند، ممكن است انسان به عمري بسيار طولاني (در حد چند صد
سال) دست پيدا كند. او براي اثبات ادعاي خويش يك ران جوجه را درون دستگاه آزمايش
گذاشت و با استفاده از ابزار مربوطه از ذخيره سموم در ران جوجه جلوگيري كرد. ران
جوجه تا بيش از ده سال همچنان سالم ماند و بعد از آن هم به دليل كافي بودن آزمايش
و قطع آن، ران جوجه طي چند ساعت فاسد شد و از بين رفت.
آيا با تخليه دائمي بدن از سموم، ميتوان آنطور كه آزمايش
اثبات كرده است، به عمر طولاني دست يافت؟ البته اين موضوع كاملاً روشن است كه وجود
سموم ميتواند دردها، بيماريها و نابسامانيهاي بسياري را در انسان بوجود آورد و
طبعاً فقدان اين سموم و ميكروبها ميتواند موجب سلامتي و طول عمر شود، اما معلوم
نيست كه انسان بدون وجود سموم تا چند سال ديگر ميتواند بر عمر خود بيفزايد. ده
سال، صد سال يا قرنها.
ديدهگاه ديگري كه درباره سلامتي و شفاي انسان وجود دارد موضوع
«اكسيژن رساني كافي و تنفس كامل» است. از اين ديدگاه عامل بسياري از بيماريها و
بويژه سرطانها، كمبود اكسيژن در بدن است. سوخت و ساز نياز به هواي كافي و مناسب
دارد و اگر هواي مناسب تامين نشود، سوخت و ساز بدن با اختلال مواجه خواهد شد.
اشكال در سوخت و ساز يعني ايجاد مواد سمي، عدم تخليه مواد سمي و نتيجتاً انباشتگي
آن در بدن. البته، اين فقط يكي از پيامدهاي كمبود اكسيژن است. آيا واقعاً اكسيژن
رساني كافي به بدن ميتواند موجب سلامتي و طول عمر شود؟ شايد يوگيهاي هندي، كساني
كه براي موضوع تنفس و اشباع بدن از اكسيژن ارزش زيادي قائلند و آن را با وسواس و
دقت رعايت ميكنند، بتوانند تجسمي از اهميت زياد اين شيوه، يعني «اكسيژن رساني
كافي» باشند. گفته ميشود كه يوگيهاي باستاني هند كه تمرين تنفسي پراناياما يكي
از اصليترين مشغوليات آنان بوده است، از عمري بسيار طولاني و سلامتي كامل
برخوردار بودهاند. در زمان كنوني هم يوگياني وجود دارند كه ميتوان آنها را از
اين نظر مورد بررسي قرار داد.
و اما چرا نوح و پدران او عموماً نزديك به هزار سال زندگي كردهاند؟
زندگي آنها چطور بوده است؟ آنها غير از غلات، سبزيجات و گوشتهاي سالم (آنطور كه در
كلام خداوند متعال به نوح(ع) وجود دارد) چه چيزهاي ديگري ميخوردهاند؟ روشهاي
دانسته و ندانسته آنها براي مقابله با بيماري چگونه بوده است؟ در گفتارهاي بعدي ميخواهيم
بيشتر در اين زمينهها با همديگر حرف بزنيم و فكر كنيم. قصد دارم ابتدا نظريههاي
مطرح شده در علوم پزشكي و تغذيه را مطرح كنم و شايد در آخر، به طرح نظرات بزرگترين
معلم باطني عصر حاضر، در زمينه مبارزه با بيماريها، تغذيه، شفا و درمان بپردازم.
در قسمت بعدي راجع به غذاها و موادي كه واجد اثر حفظ و تجديد
جوانياند و داراي طيف وسيعي از تاثيرات سلامتيبخش ميباشند، حرف خواهيم زد.
پريا
(شباب
حسامي)
برچسب ها
:
عمر,حضرت,آدم,رژيم,غذايي,خداوند,طبيعي,معقول,عادات,غذايي,غلات,سبزيجات,گوشت,تغذيه,پيشرفته,حيوانات,خوراك,پرندگان,ماهيان,دريا,سلطه,سبزيجات,خزندگان,سمزدايي,آزمايش,ميكروبها,سلامتي,شفا,تنفس,سرطان,يوگي,هند
